درست است كه پره‌اكلامپسى هنوز كه هنوز است يكى از معضلات طب مامائى است و بسيار ابهامات در مورد آن وجود دارد، امادر طى سه دهه گذشته پيشرفت‌هاى بسيار زيادى در مورد كشف علت آن، پيش‌بينى تشخيصى، پيشگيرى و درمان آن به دست آمده است.

علت واقعى البته هنوز در ابهام است. چرا در بعضى پيدا مى‌شود و در بعضى ديگر ـ با شرايط كاملا يكسان ـ نه؟ در صورتى كه روزى به بتوان به جواب اين سؤال رسيد حتمآ ديگر راه‌هاى پيشگيرى بسيار مؤثر هم پيدا خواهد شد. اما تا همين حدى كه از پره‌اكلامپسى فهميده‌ايم راه‌هاى پيشگيرى نسبى هم پيدا شده است. از ميان انواع و اقسام راه‌هايى كه تجربه شده است فقط آسپيرين با دوز پايين و كلسيم موفق بوده‌اند. طبيعى است كه اين موفقيت قطعى نبوده. يعنى كسانى كه آسپيرين مصرف مى‌كنند تضمينى وجود ندارد كه همگى دچار پره‌اكلامپسى نشوند اما درصد پايين آمده است.

امروزه مصرف آسپيرين را حاملگى و حتى پيش از حاملگى بيش از حدى كه واقعآ از نظر علمى Evidence براى آن وجود داشته باشد شاهديم. همه به همه بيمارانى كه سقط مكرر دارند ـ حالا به هر دليلى يا بى‌هيچ دليلى ـ آسپيرين مى‌دهند. براى نازائى و IVF آسپيرين مى‌دهند و قس الهذا. تجويز آسپيرين در موارد سقط مكرر كه ترومبوفيلى وجود نداشته باشد هيچ تأثيرى ندارد. اين را مطالعات بسيار نشان داده‌اند. حتى مطالعه‌اى نشان داده است كه اگر پيش از اينكه قلب جنين در سونوگرافى ديده شود آسپيرين تجويز گردد امكان سقط بالا هم مى‌رود! در نازائى و موفقيت IVF هيچ تأثيرى ندارد. اين را هم مطالعات بسيار نشان داده است. اما در مورد پره‌اكلامپسى اگر بعد از هفته 12 حاملگى تجويز شود ريسك پره‌اكلامپسى را پايين مى‌آورد، به صفر البته نمى‌رساند. آسپيرين در اين موارد تا آخر حاملگى ادامه پيدا مى‌كند. كلسيم هم در گروه پرخطر يا آنها كه مصرف كلسيم كمى دارند مؤثر بوده است. باقى چيزها مثل اسيد فوليك، آنتى‌اكسيدان‌ها، هپارين، ديورتيك، كم مصرف كردن نمك و غيره هيچ تأثيرى نداشته‌اند. در مورد همه اينها مطالعات دقيق انجام شده است و ترديد نكنيد

دیدگاهتان را بنویسید

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.